چراغ ها را من خاموش می کنم

«چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم» نخستین رمان زویا پیرزاد و یکی از پرخواننده‌ترین رمان‌های فارسی دهه‌ی هشتاد است که جایزه‌ی بهترین رمان سال بنیاد هوشنگ گلشیری را از آن خود کرد. داستان در آبادانِ دهه‌ی چهل و در محله‌ی کارکنان شرکت نفت می‌گذرد. کلاریس، زنی ارمنی و مادر سه فرزند، زندگی آرام و تکراری‌اش را میان رسیدگی به همسر و بچه‌ها، مادر و خواهرش می‌گذراند؛ تا اینکه همسایه‌های تازه‌ای به خانه‌ی روبه‌رو می‌آیند و حضور آن‌ها، به‌ویژه امیل سیمونیان، احساس‌ها و پرسش‌هایی را در او بیدار می‌کند که سال‌ها نادیده‌شان گرفته بود. پیرزاد با نثری ساده، دقیق و سرشار از جزئیات زندگی روزمره، تصویری ظریف از دنیای درونی یک زن، تنهایی‌اش در میان خانواده و زندگی جامعه‌ی ارمنیان ایران به دست می‌دهد. این رمان برای دوستداران ادبیات معاصر فارسی و داستان‌های آرام و عمیق انتخابی عالی است.