بیچارگان

این چاپ از رمان «بیچارگان» فیودور داستایفسکی با ترجمه‌ی آرزو آشتی‌جو از نشر چشمه منتشر شده است. «بیچارگان» (مردم فقیر) نخستین رمان داستایفسکی است که در سال ۱۸۴۶ منتشر شد و نام او را یک‌شبه بر سر زبان‌ها انداخت؛ تا جایی که منتقد بزرگ آن زمان، بلینسکی، او را «گوگول تازه» خواند. رمان به شکل نامه‌هایی میان ماکار دیووشکین، کارمند دون‌پایه‌ی میان‌سال و تنگدست، و واروارا، دختر جوان یتیمی که در همسایگی او زندگی می‌کند، روایت می‌شود. ماکار با همه‌ی فقرش، هرچه دارد را برای کمک به واروارا خرج می‌کند و در نامه‌ها، مهربانی، غرور زخم‌خورده، تنهایی و رنج زندگی در فقر را با صداقتی تکان‌دهنده بیان می‌کند. این رمان کوتاه، نخستین جلوه‌ی نگاه همدلانه‌ی داستایفسکی به «آدم‌های تحقیرشده» است.