یادداشت های زیرزمینی

کتاب «یادداشت‌های زیرزمینی» از مهم‌ترین آثار فیودور داستایفسکی، با ترجمه‌ی علی مصفا است که نشر چشمه منتشر کرده است. عنوان اصلی آن «Записки из подполья» است که در سال ۱۸۶۴ منتشر شد و در انگلیسی با نام «Notes from Underground» شناخته می‌شود. بسیاری از منتقدان این اثر را سرآغاز ادبیات اگزیستانسیالیستی می‌دانند. یادداشت‌های زیرزمینی درباره چیست؟ راوی، کارمند بازنشسته‌ای چهل‌ساله و بی‌نام در سن‌پترزبورگ، سال‌هاست از جامعه کناره گرفته و در «زیرزمین» خودش زندگی می‌کند. کتاب دو بخش دارد: در بخش نخست، او با لحنی تلخ، طعنه‌آمیز و پرتناقض، علیه عقل‌گرایی، ایده‌ی پیشرفت و این باور که انسان همیشه به دنبال منفعت خویش است، می‌شورد و از آزادی انسان حتی برای کارهای نابخردانه دفاع می‌کند. در بخش دوم، خاطراتی از جوانی‌اش را تعریف می‌کند؛ ماجراهایی تحقیرآمیز که نشان می‌دهد چگونه غرور و حساسیت بیمارگونه‌اش او را به این تنهایی کشانده است. چرا یادداشت‌های زیرزمینی را بخوانیم؟ - کلیدی برای فهم رمان‌های بزرگ داستایفسکی، به‌ویژه «جنایت و مکافات». - یکی از نخستین و ژرف‌ترین کاوش‌های ادبی در ذهن انسان مدرن و تنها. - اثری کوتاه (۱۶۷ صفحه) که اثرش بر فلسفه و ادبیات قرن بیستم آشکار است. اگر به ادبیات روس، روان‌شناسی یا فلسفه علاقه دارید، این کتاب را بخوانید.