
«دائو، راهی برای تفکر» ترجمهی ع. پاشایی، پژوهشگر و مترجم برجستهی متون شرقی، از «دائو ده جینگ» یا «تائو ت چینگ»، کتاب بنیادین آیین دائو، است که به لائوتزو، فرزانهی چینی، نسبت داده میشود. این متن کوتاه، که در هشتادویک بند شاعرانه نوشته شده، از پرترجمهترین کتابهای جهان است و قرنها بر فلسفه، دین، هنر و حکومتداری در چین و سراسر شرق آسیا اثر گذاشته است. موضوع محوری آن «دائو» یا «راه» است؛ اصلی بینام و وصفناپذیر که سرچشمهی همهچیز است و جهان بر پایهی آن جریان دارد. لائوتزو از «وو وِی» یا «ناکنش»، یعنی عمل کردن بیزور و هماهنگ با طبیعت، از سادگی، فروتنی، نرمی که بر سختی چیره میشود و از فرمانروایی که کمتر دخالت کند سخن میگوید. پاشایی که سالها بر روی متون بودایی و چینی کار کرده، در کنار ترجمه، توضیحاتی برای فهم بهتر این متن رازآلود و چندلایه آورده است. این کتاب برای علاقهمندان فلسفهی شرق، عرفان و اندیشهی تطبیقی خواندنی است.
