توضیحات

بلندی های بادگیر ، تنها اثر امیلی برونته ، شاعر و نویسندۀ بریتانیایی ست که تلفیقی از عشقی آتشین ، نفرت و انتقام را با سبکی خاص روایت می کند. می توان گفت این داستان یکی از رمانتیک ترین عاشقانه های تاریخ انگلستان به شمار می آید .

“هیث کلیف” ، پسر یتیمی ست که در خیابان توسط نجیب زاده ای به نام “ارنشاو” پیدا می شود و او تصمیم می گیرد سرپرستی هیث را برعهده بگیرد .عمارت خانوادۀ ارنشاو که “وادرنیگ هایتس” نام دارد ، بر فراز یک تپه و در منطقه ای بادخیز بنا شده و اغلب وقایع کتاب در همین مکان رخ می دهد ؛ به همین خاطر هم نام این کتاب ، بلندی های بادگیر ، انتخاب شده .

هیث در کنار دو فرزند خانوادۀ ارنشاو ، یعنی” کاترین” و “هیندلی” بزرگ می شود ؛ از همان ابتدا رابطه ای خوب و صمیمانه میان هیث و کاترین شکل می گیرد که در جوانی مسبب عشقی آتشین ولی نافرجام خواهد بود .

از طرفی برادر کاترین ،هیندلی همیشه رفتاری تند با هیث دارد و بعدها مانع ارتباط میان خواهرش با او می شود . مدتی می گذرد و کاترین با مردی ثروتمند به نام “ادگار” ازدواج می کند و هیث با کوله باری از خشم و کینه ، وادرینگ هایتس را ترک و چند سال بعد با ثروتی قابل توجه ، با هدف انتقام بازمی گردد … !

در کنار داستان جذاب و تأثیرگذاری که امیلی برونته در رمان بلندی های بادگیر خلق کرده ، با نثری روان ، شاعرانه، توصیفاتی دقیق  و منحصربه فرد روبه رو هستیم که داستان این کتاب را از سایر رمان های عاشقانه متمایز می کند .

خواندن رمان بلندی های بادگیر را به کسانی پیشنهاد می کنیم که :

طرفدار داستان های عاشقانه و کلاسیک قرن 19 انگستان هستند .

نظر منتقدان در مورد کتاب بلندی های بادگیر :

• انگار که امیلی برونته می توانست تمام چیزهایی که با آن ها ، انسان را می شناسیم از هم بگسلد و این خلأ های ناشناخته را با چنین نیرویی از زندگی پر کند حقیقتی والاتر شکل بگیرد . (Virginia Woolf)
• یکی از قله های ادبیات انگلیس در قرن نوزدهم . (آمازون)
• داستان عاشقانه پرتلاطم و طوفانی . (Barnes & Noble)

تکه هایی از متن رمان بلندی های بادگیر :

وقتی زیلا مرا به طبقه بالا راهنمایی می‌کرد، سفارش کرد که شمع را پنهان کنم و کوچک‌ترین صدایی از خود در نیاورم. چرا که اربابش در مورد اتاقی که او مرا به آن‌جا می‌برد، نظر خاصی داشت و هرگز مطابق میلش به کسی اجازه نمی‌داد وارد آن شود. دلیلش را پرسیدم. او نمی‌دانست و در پاسخ گفت که او تنها یکی دو سال است که این‌جاست و آن قدر جریانات عجیب و غریب می‌بیند که حوصله‌ی کنجکاوی ندارد. خود من هم از بس گیج و خسته بودم حوصله‌ی کنجکاوی نداشتم. در را بستم و به اطراف نگاهی انداختم تا ببینم تختخواب کجاست. تمام اثاثیه‌ی اتاق شامل یک صندلی، یک گنجه جالباسی و یک صندوق بزرگ از چوب بلوط بود که بالای آن دریچه‌های چهارگوشی مثل پنجره‌های کالسکه تعبیه شده بود. به صندوق نزدیک شدم و به داخلش نگاه کردم، دیدم که نوعی تختخواب قدیمی است که طوری ترتیب داده شده که برای هر یک از اعضای خانواده که بخواهد این امکان را به وجود می‌آورد که اتاقی مجزا برای خود داشته باشد. در واقع این جعبه شبیه به یک گنجه بود و درگاه پنجره‌ای که آن را محصور می‌ساخت، به عنوان میز مورد استفاده قرار می‌گرفت. دریچه‌های ورودی تختخواب را به کناری زدم و با شمعی که در دست داشتم، وارد شدم و دوباره آن‌ها را بستم. در آن هنگام خود را از شر مزاحمت‌های هیت‌کلیف و سایرین در امان می‌دیدم. در گوشه‌ای از طاقچه‌ای که شمع را روی آن گذاشته بودم، تعدادی کتاب با جلدهای کپک زده قرار داشت و سرتاسر طاقچه پوشیده از نوشته‌هایی بود که با خراشیدن رنگ آن پدید آمده بود. تمام این نوشته‌ها، چیزی جز تکرار یک اسم به اشکال مختلف بزرگ و کوچک نبود. در یک قسمت نام کاترین ارنشاو و در قسمت دیگر کاترین هیت‌کلیف و در گوشه‌ای دیگر کاترین لنتیون نوشته شده بود.